کوچه‌ی دربند

یا علی…. مددی
پدر: بیمارستان
مادر: تنها
بچه ها: سرماخورده

….
من: کُند، پژوهشها تلمبار

و امتحان و درس نخونده خیال ناراحت و دل نگران و …

لابد زبونم لال «افتاده»

بدتر از همه اینترنت خراب، البته از نوع پر سرعتش

وای

سید علیمحمد تو بغلمه، سیده ملیکا در حال بازی داره چند بیت از نوحه‌هایی رو که تو مدرسه میخونن رو زمزمه میکنه. بچه‌هام اینجان کنارم با خنده‌هاشون میخندم و جون میگیرم دوستشون دارم خیلی همونجور که هر مادر و پدری بچه‌ها شو دوست داره اینو تو اینترنت میبینم: جوانان بنی هاشم بیایید …

یک آن در ذهنم نقش میبنده ام البنبن بی‌پسر، علی‌اکبر، علی‌اصغر شیرخواره، طفل سه ساله، مادر بی‌شیر، بیداد گرما، کودکان تشنه، خون، شمشیر، نیزه … و این اشکها هستند که سرازیر میشن

حقیقتش دلم میخواد خیلی چیزا بنویسم اما نمیدونم چطوری فقط فکر میکنم چجوری طاقت آوردن اون روز همه اون زنها و مردهای بزرگ

بهوش ایدل که میقات است اینجا
محل نفی و اثبات است اینجا
از اینجا ساز وحدت می شود ساز
از اینجا می شود پرواز آغاز
از اینجا باید آهنگ سفر کرد
یقین خویشتن را بارور کرد
محل نیت پاک است اینجا
مکان رشد ادراک است اینجا
اگر داری سر پیوند با دوست
برآر از دل خروش دوست یا دوست
در این ره گرچه بی شیب و فراز است
مکن وحشت توکل چاره ساز است
توکل بر خدای خویشتن کن
زجان اثبات حق و نفی من کن
برآ از چاه شب چون مهر خاور
زممکن رو بسوی واجب آور
چو غنچه جامه جان را قبا کن
صدف را از گهر دیگر جدا کن
چو عریان از وجود خویش گشتی
تهی از نخوت و تشویش گشتی
به آب توبه جان را پاک گردان
شکوفا غنچه ادارک گردان
صفا دادی چو بیرون و درون را
بخوان اناالیه راجعون را
حدیث مرگ قبل از مرگ این است
طریق وصل حق جویان چنین است
بگو یارب مرا ثابت قدم دار
به پاکی در دو عالم محترم دار
رهایم کن الهی از دو روئی
بده بر فطرتم آئینه خوئی
صفای صبح صادق بر دلم ده
به قرب خویش در دل منزلم ده
صفا چون یافتی شکر خدا کن
بدور از خویشتن شک و ریا کن
مبادا شعله شک بر فروزد
گل پاک یقینت را بسوزد
ز وسواس و ریا کاری بپرهیز
مکن این شعله را در خویشتن تیز
نگیرد تا غرورت دامن هوش
بحق رو کن بکن خود را فراموش
بریز از دیده اشک و های و هو کن
درون را چون برونت شستشو کن
چو بیرون و درونت پاک گردید
دلت روشن تر از افلاک گردید
بپوش احرام و ترک ما و من کن
بدست خود منیت را کفن کن
کفن کن خویش را بی خویش آنگاه
بر آر از پرده پر شور دل، آه
بگو یارب دگر کارم تمام است
بمن جز شوق وصل حق حرام است
قدم در دامن محراب بگذار
به سجده سر چنان مهتاب بگذار
پس آنگه لب زجام شوق ترکن
خروشان نغمه لبیک سر کن
بگو لبیک یا معبود لبیک
مرا تنها توئی مقصود، لبیک
تالیف : احد ده بزرگی

مامانی این که میگم را به مامانم گفتم بنویسه به شرط اینکه نذارید کس دیگه‌ای اینو ببینه. خیلی دوستتون دارم مامانی. مامانی میخوام یه شعر بنویسم:
سلام سلام کوچولو به روی ماهت خیلی دوست دارم یه عالیه
شعر رو فقط به خاطر شما نوشتم. مامانی سعی کنید شبها روی مبل خواب نرید و برید روی تخت بخوابید تا مریض نشید چون خیلی دوستتون دارم.
مامانی این را فردا ببینید. خداحافظ – ملیکا

پخش مستقیم شبکه یک، از طریق اینترنت، (پخش در قالب فلش، ۱۲۸ بیت)
جمعه ساعت ۲۲:۴۹ دقیقه: (در این زمان قاعدتا باید محتار بده، و البته صدایی که پخش میشد، صدای فیلم مختارنامه بود، اما تصویر این بود )

ما به وظیفه بندگی خود عمل کنیم، خداوند خود خوب میداند چگونه خدایی کند…
باوجود آنکه بنده خوبی نیستم اما نعمت هایت بر من فراوان است
خدایا تو را شکر میکنم.

داره بارون میاد. میل اینکه آسمون با ما مهربون شده.
خداجون شکر

امام علی (علیه‌ السلام):
أیُّهَا النّاسُ اعلَمُوا أنَّ کَمالَ الدّینِ طَلَبُ العِلْمِ وَالعَمَلُ بِهِ، ألا وَإنَّ طَلَبَ العِلْمِ أوجَبُ عَلَیْکُم مِنْ طَلَبِ المالِ.
ای مردم بدانید که کمال دین، کسب دانش و عمل به آن است و آگاه باشید که دانش‌اندوزی از مال‌اندوزی بر شما واجب‌تر است.
Surely, the completion of one’s faith lies in seeking knowledge and putting it into practice, and know that seeking knowledge is more necessary for you than amassing wealth.
کافی، ج ۱، ص ۳۰

توهین یا بی فرهنگی؟؟؟